اگه بمونی ، اگه بمونی
خورشيدو از اون بالا
می يارم برات
خوب میدونی
اگه بمونی ، اگه بمونی
مي بندم يه دستبند بلور
از اشك گرم و پر نور
دور دستاي پر از غرور
مي گيرم عكس ماهو از آب
از لبام ، تنگ شراب
هديه مي يارم برات تو خواب
پر مي شه صحرا از شقايق ها
مي ره از چشمونم ابر سياه
اگه بمونی، اگه بمونی
شب مياد ، نور اسيره
پونه مي ميره ، دل مي گيره
اگه نمونی ، اگه نمونی
مي ميره ستارم تو هوا
روز مي شه سرد و سياه
گريه مي كنن باز پريا
چشمامو مي دم به ماهي يا
دستامو مي دم به دريا
مي رم از چشم تنگ دنيا
ماهي عشقم مي شينه به خاك
از روي دنيا نامم مي شه پاك
اگه نمونی ، اگه نمونی

نیمهء گمشده ی من
چه کسی می تونه باشه
واسه روح تشنه ی من
همیشه دیونه باشه
کسی که هر کلامش طلوعی تازه باشه
غم و تنهایی ما به یک اندازه باشه
اون کسی که خواستن او
با همه فرق داشته باشه
هر چه که از او بخونم
شعر تکراری نباشه
کسی که برای خوندن نشسته تو سینه ی من
نفس هاش هوای عشقه سکوتش صدای عشقه
اون که از نهایت عشق
منو با اسمم بخونه
منو جزئی از وجودش
یا خود خودش بدونه
اون که گم شده از آغاز
تا که من تنها بمونم
جاده ی جستجوهامو
تا قیامت بکشونم
کسی که ، همیشه عاشق
مثل من ، دیونه باشه
تو دنیا ، اگه نباشه
تو آینه ، می تونه باشه
کسی که هر کلامش طلوعی تازه باشه
غم و تنهایی ما به یک اندازه باشه

بچه ها همه دعا کنید که عشقم کنکورش رو خوب بده و پزشکی قبول بشه.

همه خوب خوب دعا کنید........

واسه‌ فهمیدن‌ِ چشمات‌ ،
عمریه‌ تو تب‌ُ تابم‌ !
بسترِ خاطره‌ سرده‌ ،
شعله‌وَرشو توی‌ خوابم‌ !
من‌ُ راه‌ بده‌ به‌ چشمات‌ !
بذار از دنیا رهاشم‌ !
بذار از قعرِ سیاهی‌ ،
با ستاره‌ همصداشم‌ !
عاشقانه‌ که‌ می‌خندی‌ ، غصه‌ها از اینجا می‌رن‌ !
میدونم‌ پیش‌ِ نگاهت‌ ، این‌ ترانه‌ها حقیرن‌ !
وقتی‌ از هق‌هق‌ِ بارون‌ ، نقطه‌چین‌ِ تن‌ِ شیشه‌ ،
یادِ من‌ باش‌ که‌ می‌خونم‌ ، برای‌ تو تا همیشه‌ !
یادِ من‌ باش‌ ! من‌ که‌ دستام‌ ،
زیرِ ساطورِ سکوته‌ !
می‌دونم‌ صدتا ترانه‌ ،
توی‌ پیچ‌ُ تاب‌ِ موته‌ !