مهمون نا خونده ی من تویی تو

همون که بیشتر از همه عزیزه

همون که از پنجره ها میاد تو

با دیدنش هری دلم می ریزه

وقتی میاد ماه رو بهم می بخشید

یه لحظه بعد ستاره بارون می شم

تن پوش نقره ای میاد رو دوشم

مثل عروسی ها چراغون می شم

میای و خواب رو از چشام می گیری

بیدار می شم کنار تو می شینم

باهات بودن فقط یه خواب نیست

رویاهام رو تو بیداری می بینم

اشکای بی قراریام همیشه

تو تنگ چشمای تو دریا می شه

دستای سرد من که تنها مونده

فقط تو دستای خودت جا می شه

حالا که اومدی بمون کنارم

لحظه رفتن دو دلم می کنه

وقتی بری شرجی می شه حس من

بدونه تو باز کسلم می کنه

موندنی کردن تو خیلی سخت نیست

اما اونم یکم اراده می خواد

بعدش منم تویی یه دنیا احساس

اونم یه حس فوق العاده می خواد

وقتی تو بدنیا اومدی ، باران می بارید ، ابرها گریه می کردن .....
اما نه ، بارون نبود.....
اشک فرشته ها بود ، اوناگریه می کردن .....
چون یکی از اونا رفته بود که روی زمین زندگی کنه .....
دیشب تو را به خوبی ، نسبت به ماه کردم .....
تو خوبتر ز ماهی ، من اشتباه می کردم .....

شاید دنیا یک روز تموم بشه ولی....
حالا این عشق تا قیامت هم بباره تموم نمی شه

یه روز از را رسیدی مرد جوون
خسته و غریب و بی نام و نشون
صورتت سوخته ی آفتاب کویر
چشمات از رنگ ذلال آسمون
تو سبد سبد پر از گل های یاس
شدی هم فراز تنهایی من
تو پناه نفسای گرم تو ، زنده شد عشق اهورایی من
این منم که از تو سبزم تو کویر خشک و تنها
ای برای تن مردم نفس دم مسیحا
تو شدی صاحب جون و تن من
دیگه تو از همه سر بودی برام
تن من مسافر رو به زوال
امّا تو معجزه گر بودی برام
امّا بی بهونه رفتی تا دوباره کی بیایی
همیشه قربونی داره موج دریای جدایی

وقتی رفتی باز هوا بد شد...........
وقتی رفتی آسمون تر شد...........
گریه ی ابرا بدتر شد عزیزم........
گلا پژمردن وای گلا مردن.........
شاخه هاشون زیر پا خم شد........
ابرا باریدن دلا پوسیدن.............
قفس قناری تنگ تر شد.............
بی تو من تنهام ..بی تو من خستم...بی تو دلم تحمل نداره آروم باشه

چشمامو رو هم ميزارمو
تو رو به يادم ميارمو
دوباره دست تكون ميدنو
تو رو به هم نشون ميدنو
كم ميارم آخه تورو
تو رو به يادم ميارمو
دنيا ديگه مثل تو نداره
نداره، نه مي تونه بياره
دلها همه بي قرار عشقن
اما عشقي كه واسته تو بي قراره
هيشكي مثل تو نمي تونه
نمي تونه قلبمو بخونه
بگو بگو كدوم خيابونه
كه منو به تو مي تونه برسونه
نه، نداره دنيا مثل تو، مثل تو
نداره دنيا مثل تو، مثل تو

تو ای تنها کس من یاور من
تو ای تنها دلیل باور من
تو خود عشقی و میدانی به جز عشق
نبوده باورم ای یاور من
ای جان جهان ای عشق
ای روح زمان ای عشق
تو ایزد و یزدانم
تو اهور مزدایم
من ذره ای از ذاتت
تو مکتب و آرمانم
هم پایی و هم گویی
هم با من و هم اویی
از توست که میتابد این پرتو جادویی
از توست که می پاید این کون و مکان گویی
ای دلیل آوازم
ای دو بال پروازم
می ایم و می ایی
هر صبح به پیشوازم
می سازم و میتازی
تا دل به تو بسپارم
ای جان جهان ای عشق
ای روح زمان ای عشق
تو ایزد و یزدانم
تو اهورا مزدایم
من ذره ای از ذاتت
تو مکتب و اگانم
این توش و توان از توست
این شوق نهان از توست
ای عشق اهورایی
اواز و فغان از توست
در هر دل زیبایی
اثار و نشان از توستای جان جهان ای عشق
ای روح زمان ای عشق
تو ایزد و یزدانم
تو اهور مزدایم
من ذره ای از ذاتت
تو مکتب و آرمانم

خدا به آدم دو تا دست داد ...دو تا چشم داد ...ولی یک قلب داد تا بگرده اون یکی رو پیدا کنه

حالا قلب من و عشقم همدیگه رو پیدا کردن و تا دنیا دنیاست پیش هم می مونند...............

دیگه چطوری بگم دوست دارم

اي كاش پرنده ای بودم ودر خلوت شاعرانه ی چشمهايت به اوج پرواز ميكردم واجازه ی دخول هيچ بيگانه ای را نميدادم ای كاش دريا بودم و تو همانند كشتی بر روی امواجم معلق بودي ومن هميشه تو را از گزند طوفان و دزدان دريای در امان نگه ميداشتم ای كاش اسمان بودم وتو تنها ماه فروزان ان ميشدی اگر اينگونه بود هيچ گاه به خورشيد اجازه ی طلوع كردن را نمی دادم و هميشه رنگ شب را به خود ميگرفتم تا تو تنها ماه نقطه ی روشن وجودم باشی ای كاش باغی بودم وسيع آنگاه با تبر تمام درختان را نابود ميكردم وفقط اجازه ی روئيدن را به تو ميدادم ای كاش قلمی بودم اگر اينگونه بودم تمام حرف های زيبای دنيا را دور می ريختم و تو را كه تك جمله ی عاشقانه ام بودی می نوشتم و می نگاشتم وای كاش تمام حنجره های دنيا از آن من بود تا ميتوانستم با فرياد بلندی كه دنيا را بلرزاند بگويم : سمانه جان دوستت دارم

ديشب دلم گرفته بود
مثل هواي بارونی
دلم هواتو كرده بود
هوای شيرين زبونی
دلم ميخواست گريه كنم
بگم كه سخته تنهايی
ای همصدای اشنا
بگو كه پيشم ميمونی
نميدونم چه حالی و كجايی و چه ميكنی
ولي صدات تو گوشمه
ميگی كه اينجا ميمونی
چقدر دلم ميخواست كه تو
صدام كنی نگام كنی
بهم بگی دوسم داری
به شرطی تنهام نذاری

از ساناز ( دختربابا ) هم تشکر می کنیم که این شعر رو برای ما فرستاد....

میدونم یکی تو دنیاست وقتی که دلم میگیره
وقتی که بغض تو گلومه
اون واسم دل نگرونه
شماها که دیگه قصه ی عشق منو میدونین
شماها که واسه دل عاشق من دارین میخونین
سمانه جون منه ، عشق منه ، ساز منه
سمانه دنیای کوچیک منو راز منه
سمانه رویای هر روز و شبو تنهاییام
سمانه پروانه ی خوشرنگ آواز منه
اونکه اسمش با من آشناترین ..... نازنینه
هنوزم عطر نفسهاش دلنشین ..... نازنینه ، نازنینه
آره انگار اسم اونم ..... نازنینه.......................

عشق عشق عشق......

همه چیز تو همین عشق خلاصه شده ... تا حالا کسی متوجه شده جریان عاشق شدن چیه؟
چه چیز باعث می شه آدم در یک ثانیه شیفته یک نفر بشه ؟ چی پیش می یاد که یک نفر می شه همه چیز آدم ؟ چرا حاضر می شیم همه چیزهامون رو بالاش بدیم که حتی برای یک لحظه هم که شده در کنارش باشیم ؟ کسی نیست جواب بده ؟
من که به شخصه اینقدر شیفته خانم گلی شدم که مغزم برا فکر کردن و درآوردن جواب این سوال ها می مونه.....پس خواهشن یکی جواب بده......مرسی که به ما سر می زنید و تحویل می گیرید...

خانم گلی خیلی می خوامت

این نوشته هم بخاطر خانم گلی می گذارم.....

شما می خواهید دوستتان بدارند زیرا خودتان عشق نمی ورزید ‌. اما لحظه ای که عشق بورزید همه چیز تمام می شود یعنی دیگر در پی این نیستید که آیا کسی دوستتان دارد یا نه. تا زمانی که طلب عشق کنید یعنی عشق در شما وجود ندارد . چون اگر قلبتان سرشار از عشق باشد هرگز نمی خواهید دوستتان بدارند.

قلب خالی هرگز با دویدن و جستجو کردن عشق پر نمی شود

کریشنا مورتی 

عشق چیزی بی نظیر است. بدون عشق زندگی همچون شوره زاری خشک و لم یزرع و
بی ثمر است . اگر ثروتمند باشی و بر مسند قدرت تکیه کرده باشی ، بدون شکوه و زیبایی
عشق ، دیری نمی پاید که زندگی ات تبدیل به رنج و بدبختی و پریشانی خواهد شد..........

توجه                                                         توجه
قابل توجه عشق من که بدونه براش میمیرم

خیلی دوستت دارم